زمان تقریبی مطالعه: 5 دقیقه
 

مرگ جاهلی





نشناختن امام زمان خود به معنی عدم ارتباط با امام است و عدم ارتباط با امام یعنی قطع پیوند هدایت با خداوند و این همان مرگ جاهلیت و خروج از دین و گمراهی است و امام صادق (علیه‌السلام) در جواب سۆال از چگونگی از معنای جاهلیت فرمودند: منظور از آن، جاهلیت کفر و نفاق و گمراهی است.


۱ - مردن بدون شناخت پیشوای حق



درباره مسئله نشناختن امام و مرگ جاهلی به روایاتی اشاره می‌شود:

۱.۱ - روایتی از معاویة بن وهب


معاویة بن وهب گوید:
شنیدم از امام جعفر صادق (علیه‌السلام) فرمود که رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمود: «من مات لا یعرف امامه مات میتة جاهلیة» «هرکس بمیرد، در حالی که امام خودش را نمی‌شناسد، به مرگ جاهلی مرده است».

۱.۲ - روایتی از عثمان عمری


محمد بن عثمان عمری گوید: از پدرم شنیدم که می‌گفت: «من در حضور ابومحمد حسن بن علی (علیهماالسلام) بودم. از آن حضرت دربارۀ این خبر که:
« زمین تا روز قیامت از حجت خداوند سبحانه و تعالی بر خلقش خالی نیست و هر کس بمیرد و امام زمانش را نشناسد، به مرگ جاهلی مرده است.» پرسیده شد؛ فرمود: «إنّ هذا حقّ کما أنّ النّهار حقّ؛ به راستی این درست است؛ چنان‌که روز درست است». به او عرض شد: «ابنی محمّد و هو الامام و الحجّة بعدی من مات و لم یعرفه مات میتة جاهلیة أما إنّ له غیبة یحار فیها الجاهلون و یهلک فیها المبطلون و یکذب فیها الوقّاتون ثمّ یخرج فکأنّی أنظر إلی الاعلام البیض تخفق فوق رأسه بنجف الکوفة»؛
[۳] ابن بابويه، محمد بن علي (شیخ صدوق)، کمال الدین و تمام النعمة، ج۲، ص۸۱، ح۸.
«ای فرزند رسول خدا! حجت و امام بعد از شما کیست؟» فرمود: «پسرم، محمد او امام و حجت بعد از من است. هرکس بمیرد و او را نشناسد، به مرگ جاهلی مرده است. آگاه باشید برای او غیبتی است که نادانان در آن سرگردان می‌شوند و اهل باطل در آن هلاک می‌گردند و کسانی که برای آن، وقت معین کنند، دروغ می‌گویند. سپس خروج می‌کند و گویی به پرچم‌های سپیدی می‌نگرم که بر بالای سر او در نجف کوفه در اهتزاز است».

۲ - مراد از مرگ جاهلی



مرگ جاهلی، یعنی، مردن بدون شناخت خدا و رسول او (صلي‌الله‌عليه‌وآله) کسی که امام زمان خود را نشناسد، در واقع از گمراهی زمان جاهلیت که خدا و پیغمبر (صلي‌الله‌عليه‌وآله) را نمی‌شناختند، خارج نشده است؛ بنابراین اگر معرفت خدا و رسول او، به معرفت امام زمان (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) نینجامد، برای انسان سودی نخواهد داشت و او را دین‌دار نمی‌کند.

۲.۱ - بیان یک روایت


شخصی از امام صادق (علیه‌السلام) پرسید:
منظور از جاهلیت، جهل مطلق و دربارۀ همه چیز است یا فقط نشناختن امام است؟ آن حضرت فرمود: «جاهلیة کفر و نفاق و ضلال؛ جاهلیت کفر و نفاق و گمراهی است».
پس نتیجۀ عدم شناخت امام زمان (عجل‌الله‌تعالي‌فرجه‌الشريف)، کفر و نفاق و گمراهی است.

۳ - مراد از ضلال، کفر و نفاق



البته ممکن است نشناختن، در اثر عدم معرفی امام زمان (عجل‌الله‌تعالي‌فرجه‌الشريف) از سوی خدا باشد (بدون کوتاهی خود شخص). این حالت ضلال نامیده می‌شود و مرادف با استضعاف است. در این حالت، شخص مقصر نیست؛ ولی به هرحال از هدایت الهی و دین‌داری محروم شده است. حالت کفر و نفاق، مربوط به شخصی است که معرفی الهی برایش صورت گرفته؛ ولی او در پذیرفتن آن کوتاهی کرده است. این، دو حالت دارد: یا انکار و عدم تسلیم خود را به صراحت ابراز می‌دارد که کفر نامیده می‌شود یا آن را مخفی می‌دارد که نفاق است. در هر سه صورت، شخص، از مسیر عبودیت خداوند سبحانه و تعالی دور افتاده و سرانجام نیک نخواهد داشت؛ پس شناخت و پیروی از امامان معصوم (علیهم‌السلام)، نه از باب تعبد که به حکم عقل است؛ چراکه انسان خداشناس راهی به سوی خدا ندارد، مگر از طریقی که خود خداوند سبحانه و تعالی قرار داده است. جز از این راه، نمی‌تواند از رضا و خشم الهی آگاه شود. مراجعۀ مردم به ائمۀ اطهار (علیهم‌السلام)، از باب مراجعۀ نادان به داناست. این یک حکم عقلی است؛ هم‌چنان‌ که عاقل در امور مادی و دنیایی خود، به دانا و متخصص آن مراجعه می‌کند، در امور معنوی و غیر مادی نیز عقل همین‌گونه حکم می‌کند.
[۶] بنی‌هاشمی، سید محمد، معرفت امام عصر (علیه‌السلام)، ص۱۱۱ (با تصرف).


۳.۱ - روایتی از اهل سنت


البته در روایت‌های اهل سنت، به جای معرفت امام، داشتن امام ذکر شده است. آنان از رسول گرامی اسلام (صلی‌الله‌علیه‌وآله) نقل کرده‌اند که فرمود:
هرکس بمیرد و حال آن‌که امام نداشته باشد، به مرگ جاهلیت از دنیا رفته است.

۴ - پانویس


 
۱. ↑ ابن بابویه، محمد بن علی (شیخ صدوق)، کمال الدین و تمام النعمة، ج۱، ص۴۰۹، ح۹.    
۲. ↑ نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبة، ص۱۲۷.    
۳. ↑ ابن بابويه، محمد بن علي (شیخ صدوق)، کمال الدین و تمام النعمة، ج۲، ص۸۱، ح۸.
۴. ↑ ابن بابویه، محمد بن علی (شیخ صدوق)، کمال الدین و تمام النعمة، ج۱، ص۴۰۹، ح۹.    
۵. ↑ کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج۱، ص۳۷۷.    
۶. ↑ بنی‌هاشمی، سید محمد، معرفت امام عصر (علیه‌السلام)، ص۱۱۱ (با تصرف).
۷. ↑ ابن سعد، محمد بن سعد، طبقات الکبری، ج۵، ص۱۴۴.    


۵ - منبع


فرهنگ‌نامه مهدویت، سلیمیان، خدامراد، ص۳۹۱، برگرفته از مقاله «مرگ جاهلی».    



آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.